Bir haftadır yazmıyorum. Zamansızlık değil bu sefer. İnsanın gönlü yorulabiliyormuş meğer. Hayeller, yıkılabiliyormuş başkaları tarafından. Uzun cümleler kuramaz oldum bu aralar, iki kelimeyi bir araya getirmek hiç bu kadar yorucu olmamıştı.
İmtihan dünyasının içindeyiz. Ayağımıza taşlar takılmadan o yolu bitiremiyoruz malesef. Zihnimi o kadar dünyalık şeylerle yoruyorum ki anlatamam. Belki önüme çıkan taşlar bu yüzden bu kadar çok yoruyor beni. O kadar dünyalık ki yaşantım bu dert de geçer, sabret, Allah sabredenlerle beraberdir sözü aklımın ucundan çıkıp gidiyor.








